กูเด็กช่าง ช่างรัย เดียวจะสือ
สืบสานชื่อ ช่างกล ให้ลือเรื่อง
ให้รุ่งเรือง ทุกยุค ทุกสมัย
มีองค์พ่อ บอสโก อยู่ในใจ
ไม่ให้ใคร มาดุถูก ลูกพ่อดอน
เป็นนักรัก นักเรียน และนักรบ
ยามสงบ กูรบ เพื่อศักดิ์ศรี
รักเพื่อนฟ้อง ของกู เท่าชีวิ
ไม่มีใคร แจวเท่า ช่างกลแล้ว

เพื่อนที่ดีที่สุดเหมือนใบไม้ 4 กลีบ ยากที่จะพบ และโชคดีที่พบมัน




ฉันจะเขียนความรักที่หัวใจ
มอบไว้ให้คนดีที่ฉันฝัน
ด้วยน้ำหมึกแห่งความรักความผูกพัน
จุ่มพู่กันเขียนคำว่ารักเธอ


รักแรก คือ สบตา
รักต่อมา คือ ยิ้มให้
รักแท้ คือ หัวใจ
รักมากไป คือ น้ำตา



ความรักมักเกิดจากความชิดใกล้
ทำให้ใจของใครเริ่มสั่นไหว
ทำให้ใครบางคนแอบมีใจ
แอบมอบให้กับเพื่อนห้องเดียวกัน



บางที…หัวใจก็ยอมเจ็บ
เพียงแลกกับความสุขเล็กๆ…มาเก็บไว้
บางที…เหนื่อยจนลุกขึ้นไม่ไหว
แต่ก็ยังพอใจ…กับสิ่งที่เป็น




ถ้าเราเกิดมาเพื่อที่จะรักใครซักคน
คนๆ นั้นจะรักเราตอบ
แต่ถ้าเราเกิดมาเพื่อที่จะรักใครหลายๆ คน
เชื่อเถอะว่าจะไม่มีใครรักเราจริงเลย แม้แต่คนเดียว